Mijn schilderijen

Mijn schilderijen zijn uitdrukkingen van een dieper ik. Vaak schilder ik portretten. Het zijn portretten van niet-bestaande mensen, ontstaan in mijn hoofd. Waar deze gezichten vandaan komen, weet ik niet. Wat ik wel weet, is dat deze portretten vanaf het moment dat ze uit mijn hoofd via de verf op hout of doek geschilderd worden, voor mij daardoor levende wezens zijn geworden. Tijdens het schilderen betrap ik mezelf er vaak op dat ik met ze sta te praten, bijvoorbeeld bepaalde kleuren met hen overleg….. of van: ‘Hoe zou jij dat doen? Vind je dat een goed idee? Durven we deze techniek wel aan?’ Ik weet niet of dat bij anderen ook zo werkt, bij mij in ieder geval wel. Nooit alleen.

De laatste tijd schilder ik ook naakten, naar model. Het model vindt zichzelf daar moeilijk in terug, omdat ik het model als uitgangspunt gebruik voor de vormen op mijn schilderij. Het hoeft wat mij betreft helemaal niet op het model te lijken. Soms is het menselijke lichaam niet eens te herkennen. Iedere keer weer vind ik het een uitdaging om zo vrij mogelijk te werken. Precies wat er op dat moment opkomt, zonder stoorzender in mij hoofd dat het mooi moet worden of dat het moet lijken. Niks moet. Plezier in creëren staat bij mij voorop.